«مربی متکی بر روش خاص یا تکرار تمرینات نیست٬ بلکه بر عکس٬ او یکایک شاگردانش را مورد بررسی قرار می دهد و شور و هیجان خودیابی را چه از درون و چه از برون در آنان بیدار می کند٬ تا جایی که نهایتا" فرد با وجود خود هماهنگ و تکمیل می گردد. چنین روش تدریسی که در واقع اصلا" تدریس نیست٬ مستلزم داشتن روحی انعطاف پذیر و حساس است که این روزها خیلی دشوار پیدا می شود.

حتی پیدا کردن شاگردان جدی و مشتاق نیز به همان اندازه سخت است. خیلی از آنان فقط برای مدت ۵ دقیقه اشتیاق یادگیری دارند٬ خیلی ها با افکار پلید به آموختن کونگ فو مشغول می شوند و متاسقانه اکثر آنها هنرجویان درجه دویی هستند که از خود هنری ندارند و اساسا" از عمل دیگران تقلید می کنند.»

 برگرفته از یادداشت های شخصی بروس لی در کتاب "بروس لی مردی که فقط من شناختم" نوشته: لیندا لی کدول  

|+| نوشته شده توسط م ذ در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386 و ساعت 13:51  

هسته اصلی هنرهای رزمی خاور دور هنر گونگ فو (در تلفظ کنتونی به کونگ فو٬ گونگ فو می گویند.) بوده است که اصول و تکنیکهای آن در هنرهای گوناگون دفاع شخصی خاور زمین نفوذ کرده و بر آنها تاثیر نهاده است. از آنجایی که گونگ فو در زیر پرده ای از راز و رمز پنهان بوده است٬ نه تنها در باختر زمین٬ بلکه حتی در بسیاری از کشورهای خاور زمین هنوز ناشناخته است.

قدمت این هنر به چهار هزار سال پیش می رسد. در ابتدای امر- یعنی در اواسط روزگارهای باستان - گونگ فو یک شیوه ی ساده ی ابتدایی بوده است.  اما با گذشت قرنها٬ نسلهای بی شمار آموزگاران این شیوه به تدریج آن را کامل کردند٬ درشتی ها را صیقل دادند٬ تکنیکها را بازپردازی نمودند تا آنکه این هنر با برتری قاطع از کوره ی زمان بیرون آمد. بعدها به کمک مطالعات کالبد شکافی٬ مذاهب و روانشناسی٬ گونگ فو گام بلند دیگری به سوی اوج قله ی دفاع شخصی علمی و فلسفی برداشت. این واقعه در حدود دو تا سه هزار سال پیش رخ داد!

هدف گونگ فو بهبود سلامتی٬ تهذیب ذهن و محافظت از خویشتن است. فلسفه ی آن بر اساس اصول مشترک آیین تائو٬ ذن و آی چینگ (کتاب تغییرات) قرار دارد. اساس این فلسفه ها٬ مدارا با ناملایمات٬ خم شدن بسان فنر و سپس بازگشتن با قدرتی بیشتر است. تا بدین ترتیب حرکات هماهنگ فرد با حرکات حریف بی آنکه جد و جهد یا مقاومتی صورت گرفته باشد٬ تطابق یابد.

تکنیکهای گونگ فو بر اصل تیدیل انرژی و میانه روی بدون افراط و تفریط تاکید دارد نه بر اصل قدرت (یین و یانگ). به این علت است که یک گونگ فو کار هرگز با نیرویی که ایجاد واکنش می کند٬ ضدیت نمی کند و کاملا" هم در مقابل آن تسلیم نمی گردد. گونگ فو کار به همان سادگی فنر انعطاف پذیر است. گونگ فو کار در ایجاد ترکیبی هماهنگ با نیرویی است که قرار است از سوی حریف وارد شود٬ تا بدین ترتیب٬ او مکمل نیروی حریف باشد نه مخالف آن.

سالهاست که وقت خود را صرف «وینگ چان» کرده ام و اجازه ندادم مفاهیمی همچون حریف٬ خود٬ یا تکنیکهای فرموله ذهنم را مشوش کند. من تکنیکهای حریفم را از آن خود کرده ام. کار من حقیقتا" تکمیل نیمه دیگر این «وحدت» (با حریف) بوده است و کنش من همان روش وو - وئی (کنش خود به خودی) است که بر مقتضای شرایط استوار است٬ بی آنکه برنامه ریزی قبلی در کار باشد. تمرین شیوه های ذهنی و تصویرگری و «چی» (تنفس)٬ تنفس و انرژی و غیره را تماما" به یک سو نهاده ام. هیچ کاری وجود ندارد که لازم باشد برای انجام یافتن آن «تلاش کنیم» زیرا هر امری به سادگی جریان می یابد. 

                                                                                                            بروس لی

                                                                                                         اوکلند کالیفرنیا

منبع: کتاب "گونگ فوی چینی «هنر فلسفی دفاع از خود»" نوشته: بروس لی

برداشت با ذکر لینک و منبع بلامانع است.

|+| نوشته شده توسط م ذ در پنجشنبه دهم آبان 1386 و ساعت 10:32  

باران

ابرهای تیره٬

شکوفه های پژمرده و مهتاب کم سو٬

پرواز سراسیمه پرندگان٬

فرا رسیدن فصل تنهای خزان٬

زمان جدایی ماست.

خیلی حرف ها زده شده است٬ اما

احساس ما هنوز نسبت به هم عوض نشده است.

این شعر را نزد تو می گذارم٬

آن را زمانی که سکوت جهان تسخیرت کرد٬

و یا وقتی که از هیاهوی پرجنجال خسته شدی٬بخوان٬

جدایی ما طولانی خواهد بود٬ و

به خاطر بسپار٬

که تمامی اندیشه هایم همواره برای تو بوده است. 

|+| نوشته شده توسط م ذ در جمعه پنجم آبان 1385 و ساعت 21:20  

من کيستم
بزرگ مردی هستم برتر از هر آنکه ديده ام
يا کوچکی بی مصرف ناشيانه راه بر خود بستم
مردی هستم به خود مغرور با روشی هميشه پيروز
طبيعت برای سروری زاده هر لحظه برای دوستی آماده
يا با يک قلب ترسان پاورچين ميان بيگانگان
چون پسرکی گمشده در جنگلی تاريک پشت تبسمی لرزان
بيشتر ما در آرزوی اولی هستيم ولی ميترسيم که دومی باشيم.

|+| نوشته شده توسط م ذ در سه شنبه بیست و هشتم شهریور 1385 و ساعت 11:48  

  RSS